Onder de gele bloemen van de paardenbloem bevindt zich een wortel met een lange kruidkundige traditie. In de Europese kruidengeneeskunde werd deze gebruikt bij een gevoel van volheid, een opgeblazen gevoel en verminderde eetlust. Volgens de volksgeneeskunde wordt de wortel ook in verband gebracht met de lever en gal. De bitterstoffen dragen bij aan de kenmerkende smaak, waardoor de wortel tot de bittere kruiden wordt gerekend.
De gewone paardenbloem (Taraxacum officinale) komt oorspronkelijk uit Europa en Azië, maar is tegenwoordig verspreid in veel gematigde gebieden van de wereld. Het is een vaste plant met getande bladeren en een sterke penwortel. In deze wortel slaat de plant reservestoffen op, waaronder inuline, dat tot de voedingsvezels behoort. De wortel bevat van nature ook fenolische verbindingen en is daarom interessant binnen zowel de traditionele kruidkunde als het moderne onderzoek naar plantaardige stoffen.





Beoordelingen
Er zijn nog geen beoordelingen.